Εσύ θα μου πείς τι θα κάνω…

2012-05-10

Λίγο πριν τις ευρωεκλογές και τον τελικό γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, έχει ήδη συγκεντρωθεί αρκετή πληροφορία στο μυαλό όλων μας. Οι βασικές θέσεις έχουν διατυπωθεί, τα κεντρικά διλήμματα έχουν τεθεί και τώρα χρειάζεται να συγκεντρωθεί ο καθένας μας στην επιλογή που θα κάνει. Με ησυχία και ψυχραιμία, ώστε να αποτιμήσει τις εναλλακτικές που του δίνει η δημοκρατική λειτουργία.

Σε ότι αφορά στις ευρωεκλογές η απόφαση του κάθε πολίτη επηρεάζει ευθέως δύο ζητήματα τα οποία είναι απολύτως συγκεκριμένα, καθώς σχετίζονται με τον τρόπο που λειτουργούν τα πράγματα και λαμβάνονται οι αποφάσεις: Η ψήφος μας, αφενός, εκφράζει την άποψη και την κατεύθυνση που θέλουμε να ενισχυθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, αφετέρου καθορίζει την συγκρότηση που προκρίνουμε να έχει η ελληνική εκπροσώπηση. Τόσο σε επίπεδο πολιτικών δυνάμεων, όσο και σε επίπεδο προσώπων, ώστε η ευρωομάδα στο σύνολό της να μπορεί να λειτουργεί συντονισμένα, όταν πρόκειται για τα κεντρικά εθνικά ζητήματα. Με το δεδομένο ότι είμαστε μικρή χώρα και κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι σε μεγάλα ζητήματα πρέπει να λέμε όλοι το ίδιο για να ακούγεται δυνατά η φωνή μας. Αλλιώς το μόνο που μένει είναι ότι δεν μπορεί κανείς να συνεννοηθεί με τους Έλληνες. Και αυτό είναι σημαντικό να το συνειδητοποιήσουμε και να το συνδέσουμε με το κόστος που πληρώσαμε όλες τις φορές που δεν καταφέραμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας πριν μιλήσουμε με τους ξένους.

Στην ουσία λοιπόν και με το δεδομένο ότι οι περισσότεροι έχουν αρκετές αμφιβολίες για την ουσία των ευρωεκλογών αλλά και για την σημασία της συμμετοχής τους, είναι ίσως αρκετά βοηθητικό να σκεφτούμε ότι «η αποχή είναι ψήφος στην ασυνεννοησία» γιατί είναι σαν να αφήνουμε να αποφασίσουν μόνο οι στενοί κομματικοί στρατοί που είναι εκπαιδευμένοι «να διαφωνούν». Όμως αυτό που χρειάζεται η δημοκρατία, η Ευρώπη των οραματιστών της, και υποστηρίζεται από την απόφαση της κυβέρνησης για σταυρό στις ευρωεκλογές, είναι να βρούμε τρόπο για συμφωνίες και περιβάλλον ώστε οι πολίτες να ακούγονται. Στις 25 Μαίου λοιπόν πάμε στην κάλπη με την επίγνωση του ρόλου μας ως πολίτες. Και λέμε στους πολιτικούς ότι τους ακούσαμε, σκεφτήκαμε όσα μας είπαν και τώρα τους λέμε εμείς «τι θέλουμε να κάνουν για την Ευρώπη». Αν είμαστε πολλοί θα το κάνουν.